dinsdag 30 mei 2017

13. 29 mei. Villa San Giovanni - Paravati. 71 km, 1509 voetstappen, totale stijging 1075 m. 10 km klimmen, 17 afdalen

Een feest.


Aan de overkant Sicilië, aan deze kant Calabrië.


 Door het licht kan je de bodem van de zee zien onder de boot.

Het was een feest om door het eerste deel van het landschap te rijden. Eerst langs de rotskusten met uitzicht over de zee en de dorpen tegen de rotsen aangebouwd.










Dit troffen we ook nog. Er waren net mensen langs geweest om een paar plakken te kopen van deze zwaardvis. Spada zeggen de Italianen. We hebben het al een paar keer gegeten. Gegrild is het erg lekker.






In de verte de Stromboli. Een man die langs kwam vertelde ons dat in het Duits. Toen wevertelden dat we uit Nederland kwamen en trots waren op Tom du Moulin reageerde hij niet.
Daarna toen we op de top van de berg waren gekomen het uitzicht over het groene landschap met de gele en rode kleuren van klaprozen en gele kamille vermengd met paarse bloemetjes waar we de naam niet van weten.





De combretium paniculatum bloeit en groeit hier uitbundig. Alie ontwijkt deze borstelbloem angstvallig. Ze heeft net voor we vertrokken zo'n plant gekregen en de volgende dag zaten haar armen en nek vol met jeukplekken. Uiteindelijk zalf en pilletjes tegen de jeuk gehaald. Het is helemaal over en ze durft nu ook al een aantal dagen zonder bloes aan te rijden.



De weg was eindelijk mooi geasfalteerd, er lag aan het begin de eerste 40 kilometers geen vuil langs de weg en de weg was schoongeveegd, geen glas of grind op het wegdek. We zijn in Calabrië, maar dat  is toch net als op Sicilië? Hier laten ze toch ook al hun vuil liggen of dumpen het langs de weg?
Bij de beklimming zagen we al waarom het hier zo schoon was, in roze letters stond op de weg 100, 10% stijgen, maar ook de 100e Giro. Daar profiteren we dan ook maar even van, een feest om hier te kunnen rijden, veilig te kunnen afdalen.
Het is wel mooi langs de kust, maar het is ook veel klimmen en dalen. Dat begrepen we pas toen we na ander half uur een kopje koffie hadden gedronken in Bagnara Calabra voor vier euro twee 
cappuccino's en twee croissants, bijna voor niets.
Want hierna kwam er een klim, waar we meer dan een uur over hebben gedaan, 7 km per uur, onderweg nog wat foto's van de mooie uitzichten en drinken bij de waterfonteintjes langs de weg.
Dat was stevig werken tot Sant 'Ella, daarna afdaling van 15 kilometer.

Buiten de stad Palmi een broodje gegeten, het was inmiddels 13:00 uur. Het was op dat moment erg druk op de weg, waardoor we maar een zijweggetje hadden genomen om ons broodje eten. Iedereen ging naar huis om pauze te nemen, dat is logisch want de temperatuur was opgelopen tot 40 graden, de wind was verdwenen of achter de berg. Pas later is de wind weer toegenomen en we hadden dit keer weer geluk, schuin achter ons. Onderweg ook nog veel kleine brandhaarden gezien. De politie kwam langs, maar wilde de verkeerde richting in slaan, wij wezen hen op de goede weg.



En zo trapten we in de hitte verder. Het tweede deel na de bergpas kwamen we in een ander gebied, minder mooi en ook niet opgeruimd.

Was weer wel heel indrukwekkend, hier zagen we orchideeën langs de weg. Het leek wel alsof we tussen drie rotsuitlopers reden, een links, een rechts en wij in het midden en naast ons diepe dalen.








We spraken af dat we in het eerste beste plaatsje dat we tegen zouden komen iets te overnachten zouden zoeken. De opgeschoten jongens langs de weg waren heel behulpzaam, want ze riepen waar we naartoe wilden en wezen ons de goede richting. Mooi zo, een B en B waar we zelf ons hapje kunnen maken. Hoeven we niet uit eten en het scheelt weer in de kosten.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten