donderdag 25 mei 2017

9. 25 mei. Gela - Pachino. 115 km, 3232 stappen

Beroerd.

Ondanks de vele kilometers voel ik mij vandaag behoorlijk beroerd.
Zal niet veel schrijven. Vannacht werd ik wakker met een droge keel, veel water gedronken. Heerlijk wat kan water lekker smaken. Werd moeilijk wakker, bleef moe en had geen lust, maar in dit vieze hotel nog een nacht blijven daar had ik ook geen zin in. Bij het ontbijt kreeg ik al een raar gevoel, kon maar een zoet broodje op. Extra thee gedronken en limonade genomen, maar het was het niet. Ik moet altijd eerst op gang komen en na een uur gaat het meestal vanzelf, maar vandaag niet, pap in de benen, misselijk en geen kracht. Om 09:00 uur vertrokken en om elf uur was ik echt helemaal leeg, koffie gedronken, maar het wilde nog niet echt. Ik had behoefte aan koud water en fruit. Bij de koffie water gevraagd, maar het was te weinig. Na een uur kwamen we bij een winkel en hebben we koud water, zoute koekjes een meloen gekocht. Toen de meloen op was voelde ik mij al beter, maar nog niet voldoende, na een half uur weer koffie gedronken. Ik zag het nu even niet meer zitten. Paracetamol genomen, en gelukkig kon ik nu wel naar de wc, poepen, wat normaal gesproken altijd vanzelf gaat. Het opgeblazen gevoel verdween, de rust kwam over mij en het ging weer redelijk. Vanaf toen ging het bergopwaarts, de energie kwam terug, de wind hielp ook mee en het tempo ging weer omhoog.

In een haventje om een uur of twee nog een klein hapje genomen. Onderweg zagen we dat een vrachtauto heel wat doosjes met tomaten was verloren. Had waarschijnlijk de bocht te scherp genomen. Direct een foto maken natuurlijk. Ik liep er naar toe en raapte wat tomaten van de weg. De chauffeur zat nog in de auto bij te komen van de schrik, maar kwam toen toch in actie. Hij nam alleen de goede doosjes en zette die weer op de auto. De tomaten liet hij liggen en wij mochten gerust pakken. Dat kleine hapje waren een paar heerlijke tomaten.

De route die we rijden is een fietsroute die helemaal naar Siracuse gaat. Af en toe zitten we op de grote B-weg, maar als we een bruin bord zien met de goede plaatsnaam nemen we die en meestal staat er dan ook een bordje met de fietsroute bij.

Onderweg veel leuks gezien, maar niet echt de energie om het vast te leggen. Tot na het middag eten toen was ik weer helemaal normaal en ging het voor de wind.
We overwogen om bij het strand om elf uur te blijven en in de schaduw wat bij slapen, fruit eten en bijkomen, maar er was geen schaduw en trappen ging toen wel, dus toch maar doorop karakter, niet zeuren, maar trappen, licht rijden en doorgaan.

In de haven Pozzolo informatie naar de Ferry voor Malta gevraagd. Marianne gaat straks naar Malta en wil hier oversteken, maar krijgt moeizaam kontakt en wij zijn er nu toch. Gelukt.

Hier stoppen was nog te vroeg, maar niet wetend dat we hierna nog 30 km moesten doortrappen en met geluk vonden we een overnachting in Pachino, waar we eigenlijk niet wilden zijn. We vroegen waar een hotel was. Nee er was niets. Doorgereden naar het kerkplein. Een rondje om het plein en Alie zag in een zijstraat een groot B en B bord. Er stond een Duitser die even voor ons naar de eigenaar belde.
Een prachtige kamer. Het komt altijd goed zeggen we vaak en dat was dus ook zo.

En toch was dit weer zoiets van dat het zo moest zijn. We reden door een prachtig natuurgebied met meertjes en warempel flamingo's.



Al met al toch wel een geslaagde lange dag.











Het strand waar ik mij beter ging voelen.





Deze kerk is het bezichtig waard.



Kerststal de rots van deze plaats dient als voorbeeld.











Fietspad, maar hoe kunnen we er op komen?








Duinlandschap, het zand waait op de weg.


We zijn niet door de bergen gegaan, maar hebben de kust gevolgd . De weg werd uitstekend aangegeven, wel meer kilometers, maar een stuk eenvoudiger en rustiger.
















































Geen opmerkingen:

Een reactie posten