3. 19 mei. Palermo - Castellamare del Golfo, 84 km
Eerste Pech.
Het was weer ontzettend rumoerig in Palermo, tot drie uur 's nachts harde muziek en licht geslapen.
Ondanks dat toch wel uitgerust en vroeg opgestaan. 7 uur ontbijt.
De gastheer deed zijn uiterste best om het ons naar de zin te maken, hij had voor ons gewoon brood gekocht, extra kaas en fruit. De concurrentie is groot voor Bed en Breakfast in Palermo.
Het internet werkte slecht, uren wachten voordat de blog was opgeslagen, de deur van de kamer moest open, op de gang kon je inloggen, dat was minder.
Voordat we weg gingen was het toch alweer laat geworden, kwart voor negen en eerst langs de fietsenmaker om de banden meer lucht te geven, het handpompje was wel goed, maar er kon nog wel wat lucht bij. Veel belangstelling voor de tandem bij de fietsenmaker, waar komen jullie vandaan en waar is de tandem gemaakt e.d. Anderen moesten €0,50 betalen voor pompen. Wij niet.
Palermo uit was lastig, negen uur en het ochtendverkeer was lastig. Dubbele rijen auto's met een grote busbaan. Ook veel fietsverkeer en brommertjes en scooters die overal tussendoor gingen. Het verkeer van rechts wrong zich tussen het verkeer in, ook al was er geen ruimte, de fietsers en brommers kregen wel veel ruimte van de auto's waardoor we redelijk goed door konden rijden, af en toe ging het mis, vooral als we naar links moesten of als er dubbel geparkeerd was.
Gelukkig hadden we de GPS nu goed ingesteld en konden we de weg met de beschrijving van het boekje goed vinden, een keer reden we verkeerd, maar waren weer snel op de route.
Een stad uit duurt altijd langer dan je zou wensen, waardoor je denkt dat je de grote weg al af moet en uiteindelijk blijk je dan nog langer door te moeten rijden en omdat je dat uit omzekerheid toch maar doet kom je opeens wel bij die afslag, die genoemd wordt. De route ging naar de kust, dwars door Palermo heen, tussen de hoge bergen door, die beangstigend steil en hoog waren, daar wil je niet overheen.
De voorstad van Palermo gaat direct over in de andere stad, Mondello, Sferracavallo en dat heet nog steeds Palermo. Bij Isola delle Femmine rij je even niet in stedelijk gebied, maar merkt daar bijna niets van. Overal langs de weg waren stalletjes met fruit en heel veel bloemen, groente en soms zelfs tweedehands spullen. Dat maakte het fietsen wel weer lastig, omdat men dubbel geparkeerd ging staan.
De wegen zijn slecht, veel gaten en op de witte lijn, waar wij vaak op rijden om zo min mogelijk last te hebben van het verkeer waren de putdeksels gemaakt, daar moest je dan toch weer telkens omheen en dat was dan weer lastig voor het achterop komende verkeer, gelukkig heb ik een spiegel en kon ik goed zien wat er achterop kwam.
Het ging vandaag meer op en neer, kustweg is mooi, maar je moet wel omhoog en dan weer flink omlaag, op zich prima te doen en lekker afwisselend.
Onderweg bij Isola del Femmine kwamen we een bakker met broodjes tegen, voor ons stoppen en luid toeterend zijn waar aan prijzen, wij ervoorbij.
We hebben elkaar gepasseerd tot aan Balestrate, net na 13:00 uur. Ongeveer 45 km verder.
Toen we eenmaal buiten de stad waren werd het gelijk stil, de rust kwam over ons heen, de vogels konden we weer horen. Er lopen veel, blaffende, honden los, maar echt last hebben we er nog niet van gehad. Gelukkig, want we weten wel hoe dat kan uitpakken van een paar jaar geleden. Een klein hondje wilde Hans gisteren van achteren in zijn been bijten, dat gebeurde net niet, omdat zijn baasje hem riep.
Terrasini
We hadden mooie uitzichten over het water en tegen de steile bergwanden op, wind licht in de rug tot aan Terrasini, net voorbij het vliegveld, daarna meer tegen. In de middag echt flink tegen, er was een harde wind vanuit zee gekomen, we waren, omdat het een eiland is nu ook meer zuidelijk aan het fietsen en dat was eerst noordelijk. De vliegtuigen kwamen van over de zee. Toen wij landden kwamen we van de andere kant aan.
Helaas waren we toch nog fout gereden bij het vliegveld, de weg eindigde daar, de afslag gemist, de camping nooit gezien. Een halfuurtje omrijden, maar wel weer mooie dingen gezien.
Om elf uur koffie gedronken in Cinisi.
Terrasini leuke badplaats.
Naarmate we verder van de bewoonde wereld kwamen werd de natuur leuker.
Middagpauze aan het strand even naar de zee gefietst in Balestrate.
Bij het benzinestation nog een broodje gegeten en thee gedronken, de WC opgezocht en genoten van de verhalen en maniertjes van de mensen. De bakker kwam ook nog even langs en de fruitman bleef ook nog even hangen. Net toen hij weg reed werd er geroepen en kwam er een vreemd uitziende man aan fietsen, in overal, een binnenband van een fiets om zijn nek, plastic handschoenen aan zijn handen en vreemd Italiaans praten. Wij dachten die is niet goed wijs, maar toen wij weg wilden rijden, sprak hij ons in het Duits aan. Hij had in Duitsland gewerkt als technicus en herkende de verbindingen van onze fiets. Was een technicus. Wist alles te vertellen over de fiets, hij vond hem mooi gebouwd, allles laag en goed in balans. Helaas had hij geen werk hier in Italië. Hij bleek dus meer te zijn dan hij toonde.
We waren niet ver onderweg of de pech sloeg toe. We moesten volgens het boekje links af, maar Hans had het te laat door en moest een korte bocht maken, de weg ging omhoog, te laat geschakeld. Terug schakelen terwijl je omhoog gaat is niet altijd handig. De ketting bleef tussen het middelste en kleinste tandwiel op het voorblad hangen. De fiets hadden we thuis toch nog iets te weinig ingereden met al die nieuwe onderdelen, voorbladen, ketting en achterbanden. Het schakelde nog niet soepel, dat is normaal en stel je gaandeweg wel bij, maar nu kwam het verkeerd uit. Iets te hard getrapt en hij zat vast, stoppen terug leggen en opnieuw proberen, omhoog trappen terwijl de versnelling nog niet goed stond, dat is vragen om problemen en ja, de ketting brak, er was bij het verkeerd lopen toch een schakeltje verbogen en het asje schoot los, wat we nog wel terug vonden op de straat.
We hebben een noodkettingpons meegenomen, die zat aan de multitool. Gelukkig, want anders hadden we kunnen lopen. Na een half uurtje hadden we met vereende kracht, steen gevonden en een tangetje gebruikt om het asje weer in de ketting oogje te slaan, de kettingpons deed de rest.
Trots dat het gelukt was. Rustig fietsen en licht trappen ging goed.
We kwamen langs een mooi gedeelte, het ging nu sneller op en neer over een oude betonnen brug, die ingepakt was, omdat het beton waarschijnlijk afbrokkelde.
Net voor het plaatsje Sicciarotta-Calatuba. Daarna weer omhoog, en tja de ketting brak weer. Nu besloten we om hem niet nog een keer te repareren, ondanks dat we het asje weer gevonden hadden, maar in te korten. De kettingpons deed zijn werk goed, niet te ver doorgedraaid waardoor de volgende schakels er gemakkelijk op gedraaid konden worden. Nu in 15 minuten geklaard.
Toch voelt het dan niet goed meer en blijf je voorzichtig trappen. In Alcomo-Marina een nieuwe ketting gekocht. We waren natuurlijk de zaak voorbij gefietst, omdat het op een autozaak leek, maar het was een garage en een fietsenreparatie in een pand. De fietsenwinkel die geen fietsonderdelen verkocht, maar auto-onderdelen en fietsen buiten had staan wees ons terug naar deze zaak die aan het begin van het plaatsje was. Volgens de fietsenmaker was de ketting die wij hadden prima, geen probleem zag hij en waarom we dan toch een nieuwe wilde kopen? Omdat we een reserve ketting willen en niet nog eens pech op een lange rechte lege weg in de bergen willen hebben. Gelukkig had hij er een, laten we hopen dat we hem niet nodig hebben. Het schakelen gaat nu goed, we nemen wat minder risico en schakelen eerder of juist op tijd terug, altijd goed voor de knieën en voor de fiets.
Na al dat oponthoud kwamen we rond zes uur aan in Castellamare del Golfo. We hadden nog niets geboekt en vroegen aan de mensen die geinteresseerd naar de fietskeken of ze een overnachtingsplaats wisten, ja en nee of hier en daar. We gingen dan toch maar bij een ijssalon waar freewifi was een adres op zoeken via Booking.com. Er bleken er ontzettend veel te zijn. Alie had haar dag, want ze kon lekker Italiaans praten en men ging hele lange verhalen houden over hoe mooi Sicilie was en waar we zeker naartoe moesten gaan.
Uiteindelijk drie adressen opgeschreven en er naartoe gereden. Op het eerste adres was niemand, alleen wat Spaanse toeristen die moeilijk deden, de volgende was moeilijk te vinden, omdat de zijstraten geen auto of fietsstraten waren, maar trappetjes. Lopend op het juiste adres gekomen en gelukkig ze hadden een kamer, nog wat afgedongen, mooi uitzicht over de zee vanuit de kamer.
Sfeervolle stad.
Bij een kleine pizzeria lekker gegeten, Alie kon haar Italiaans weer even oefenen en had weer een heerlijk gesprek. Toch wel handig als je wat Italiaans spreekt. Ze kreeg een dikke knuffel en aai over haar arm van de "cameriera" toen we weggingen.
Tenslotte vanaf het balkon nog wat foto's gemaakt, de luiken maar dicht gedaan, omdat er weer veel muziek buiten klonk.
Vandaag wordt het klimmen, naar Segesta en verder. We zullen niet ver komen, maar het is er wel mooi. We verlaten de kust en gaan meer het binnenland in, de bergen in. Spannend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten