maandag 22 mei 2017

6. 22 mei. Triscina - Montallegro, 87 km en 7419 stappen.

Benauwd:

Heerlijk in de schaduw en een koel windje onder het genot van een biertje en olijfjes zitten we te genieten en bij te komen van de dag. We hadden om half vijf behoefte aan een fris drankje en zijn bij het eerste het beste restaurant, pizzeria gestopt. Twee koele drankjes genomen met chips en olijven.
Het was een hete dag, ondanks dat we met wind tegen begonnen en er niet zoveel zon was, was het toch behoorlijk warm, boven de 30 graden vandaag gekomen en als je omhoog reed uit de wind, dan was het benauwd warm, verzengende hitte. Puffend en hijgend kwamen we boven. Het ging vandaag van diep dalen tot lang stijgen en stevig op de pedalen.




Het eerste deel was een sof, we volgenden de borden naar de ruïnes van Selinute, maar die waren voor de auto en we hadden al 15 kilometer omgereden voordat we bij de juiste afslag naar Selinute kwamen. We hadden de borden niet moeten volgen, maar gewoon op de GPS moeten vertrouwen, want dan hadden we maar 3 km nodig gehad, nu moesten we vanaf dit punt nog eens 5 kilometer omrijden, naar beneden en later tegen de wind in weer omhoog. Helaas vandaag geen ruïne of oude tempel. Daar komen we nog wel andere van tegen. Verder op weg naar Menfi en Sciacca. Opeens zagen we een fietsroute volg de borden P59 tot aan Menfi en daarna P79 of blijf de P50  volgen. 


Het laatste deden we, maar het was behoorlijk puffen en hijgen, benauwd weer doordat de wind vaak achter de bergen was, maar hoe hoog ook we hebben het zonder problemen gehaald, we beginnen te wennen. 
Om 13:15 waren we in Sciacca, de weg naar de haven gekozen, was maar goed ook, want die bleef laag en je werd niet omgeleid. Ook hier weer bij het eerste het beste restaurant, koffiebar gestopt. Broodjes gekocht en heerlijke koffie gedronken voor nog geen 10 euro.
Al met al al meer dan 50 kilometer afgelegd. Hoe nu verder was de vraag en niet duidelijk op de kaart, een SS weg, dat zijn de binnenwegen, maar de kaart gaf een rode lijn aan,dus dat zijn grote autowegen, misschien een zijweg of een parallelweg.





Veel in cultuur gebrachte velden met gigantische olijfboomgaarden. Hagen van oleanders bij de huizen vol met kleurige bloemen en wij in Nederland maar een moeite doen om zoiets goed te houden en in bloei te krijgen. Hier gaat dat vanzelf. Huizenhoge cactussen zijn hier doodgewoon. Gelukkig zien wezeniet zo veeleer direct langs de weg. Een paar dagen geleden zeiden wetgevende elkaar dat het niet fijn zou zijn als je in de berm geduwd zou worden. Raad maar hoeveel akelige prikkels je uit je lijf moet halen. Omdat we hoog reden hadden we prachtige vergezichten tussen de bergen door naar de zee die zo prachtig blauw is.










Sciacca een stadje bekent om zijn ceramiek.





Het bleek helaas toch een grote B-weg te zijn met veel autoverkeer. Eraf en erop, maar er was geen fatsoenlijke weg er langs of er omheen, behalve hele lange omwegen via de bergen en dalen.
Benauwd hebben we dan toch maar de 32 kilometer vol gemaakt, we kwamen nog een andere fietser tegen dus het was normaal, de carabinieri hadden ons drie keer ingehaald en ook niets gezegd.
In Montallegro toch maar van de weg gegaan en toen kwam er wel een rustige weg.


Kan iemand mij uitleggen waarom de Italianen zo vaak moeten toeteren? Ze lijken wel een extra lichaamsonderdeel te hebben die wij niet bezitten, misschien zit die wel bij de gouden hoektand en hoeven ze alleen maar te bijten en dan gaat het schakelaartje over.

Avond en ochtend opnames van Montallegro.








Benauwd, maar toch voldaan. Kijken hoe het morgen gaat?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten