zaterdag 3 juni 2017

18. 3 juni. Pontecagnano - Gragnano 87 km. 3143 stappen, stijgen 1328, dalen 1247, hoogste 317 m, laagste 13 m

Te veel verkeer

Het advies van de lokalen opgevolgd en de Amalfikust genomen. Ze hadden zonder meer gelijk, dit is een fantastische kust met zoveel variatie en prachtige uitzichten, het is alleen jammer dat er zoveel autoverkeer, bussen, scooters rijden, want hierdoor wordt dit gebied te zwaar belast en staan er te veel mensen regelmatig lang te wachten in files, waar wij wel langs kunnen, hoewel ook niet altijd en soms moeten ze gewoon lang achter ons blijven, omdat door de geparkeerde auto's de weg te smal is.

Het was vandaag extra druk, zaterdag voor Pinksteren nadat de Italianen gisteren hun nationale feestdag hadden gevierd. Iedereen was vrij en had zin om met dit prachtige weer naar de kust te gaan. Om hier bij de stranden te kunnen komen, moet je eerst een heel eind naar beden via smalle trappetjes, die beginnen boven bij de weg of nog hoger bij de huizen.
Er stonden veel scooters en auto's langs de weg.

 
555 km stond er op de bordjes langs de weg van de SS18, de autostrada nationale, de B weg naar Salerno. Elke dag zagen we de naam Salerno met de kilometerafstand en dachten we wanneer komen we daar, hoe komen we uit dit doolhof? Nu waren we eindelijk in deze drukke stad. Zeker de moeite waard om te bezoeken, gezien de bouwwerken. Deze details van kopjes aan de gevel tonen dat wel aan, maar we wilden er ook weer snel uit.


 Een blik op de stad vanaf de andere kant als je de stad uit gaat naar de Amalfikust, je kan ook een andere route nemen en meer door de bergketen oversteken naar de andere kant van de landtong.



Dit soort torentjes en koepels van kerken zullen we langs deze kust vaker zien. Er is veel keramiek in deze streek te koop en gebruikt in de gebouwen, naambordjes, tegelplateau's van steden en in de daken van kerken.






Overal fruit en uitgeperste drankjes te koop.


 Veel wielrenners, scooters en ander verkeer.


Fraaie plaatsen, dicht op elkaar gebouwd tegen de bergwand aan en in de kommetjes.


Trappetjes omlaag, balkonnetjes, meestal naar privéstrandjes.


Uitzicht op zee,waar veel bootjes zijn van groot tot klein.



Badgasten van bovenaf, altijd leuk.


Op de hellingen ook wijngaarden.


Telkens omhoog en omlaag rijden, als je denkt nu zijn we aan het einde van de landtong, dan kwam er nog een stuk en nog een en nog een en op het laatst ben je de tel kwijt en denk je alleen maar aan doorrijden, het zal wel een keer stoppen.








Op verschillende plekken zaten mensen langs de weg om het verkeer in de gaten te houden en dan moest er een kant wachten omdat de weg te smal werd voor twee rijen of omdat er werkzaamheden waren. Agenten of verkeerslichten regelden dat dan. We hadden dan een aardig stukje stille lege weg en hoorden weerde vogeltjes zingen.
Smalle wegen en verrassingen na de bochten.


Op een van de uitzichtpunten een kopje koffie gedronken voor de hoofdprijs, 10 euro twee kopjes koffie, kan je nagaan als je daar gaat eten wat je dan kwijt bent.


 Een indruk van een baai.


Privéeiland


Kasteeltje.









Mariabeelden in een rots, maar ook kleine huisjes in een rots neergezet als een soort Madurodam.




Een dop van een champagnefles met kerstverlichting erin als straatlampjes.





Prachtige bomen, voor kunstenaars een grote bron van inspiratie.











Tenslotte aan het einde van de landtong gekomen en toen de doorsteek naar de andere kant gemaakt, heerlijk afdalen, maar ook dat was weer voor korte duur, want aan de andere kant moesten we weer klimmen en slingeren door en langs de grillige kustlijn, hoewel er aan deze kant meer ruimte was en ook grotere wegen waar wij niet op mogen met de fiets. Daardoor minder autoverkeer, wat op zich wel prettig was, want een hele dag opletten en zorgvuldig sturen en in de stank zitten van uitlaatgassen is ondanks dat het mooi is, toch ook wel genoeg.
Onderweg een hotel geboekt. Via de GPS er zo op afgereden. Gelukkig, want je moet je hier niet vergissen,voordat je het weet zit je te laag en kan je omrijden of terug omhoog rijden.

Dit was een dagje stuurmanskunst optimaforma. Zoveel keren om, achter en langs de auto's gemanoeuvreerd, remmen en even sur place, weer er langs, even afstappen en weer opstappen, stoppen om een foto te maken, getoeter van automobilisten die of een duim opstaken, zwaaiden of boos waren omdat we voorkropen. Alie kon het niet laten om af en toe een schouderklopje
te geven. Wat een dag was het!

Vandaag misschien de Vesuvius, Pompeï en dan naar Napels, Rome komt in beeld.
























































Geen opmerkingen:

Een reactie posten