Gisterenavond de fiets weer helemaal nagekeken. Het slot had de voorderailleur verschoven, waardoor de ketting vastliep op het grote blad, dat was de oorzaak dat hij telkens opnieuw ingesteld moest worden, de spanning op de kabel veranderde hierdoor, tja je moet het maar ontdekken.
Gelukkig samen tot laat er aan gesleuteld, we zouden toch niet vroeg weggaan, dus het mocht wel een keer 12 uur worden, blogschrijven en uploaden, met een slecht netwerk kan dat lang duren. 's Morgens had hij het gelukkig geüpload, zodat we het niet onderweg alsnog moesten doen.
Rustig naar Siena gefietst en gehaald, maar Siena binnenkomen was een ramp, veel te steil, dus dat was duwen. Overnachtingsplaats was in het centrum waar we direct terecht konden, om 10 uur waren we op de juiste plek. De fiets mocht ergens onder in de gewelven gestald worden.
Omkleden en de stad in. Eerst een lekker kopje koffie met een heerlijk taartje genomen, nadat ik al wat foto's geschoten had. Je moet je hier inhouden, want alles is bijzonder, fraai licht, mooie schaduwen, diepte en hoogte verschillen, steegjes,wasgoed, marmeren beelden, de ene kerk en oude monument na het ander.
Na de koffie een kaartje gekocht voor de Santa Maria Maria della Scala een oud pelgrimhospitaal. Je begint boven, maar langzaamaan zak je al maar dieper de grond in, via allerlei nissen, gangen en trappetjes kom je tot diep onder de stad. Siena heeft de grootste ondergrondse stad van Italië, daar zijn we nu wel achter gekomen.
Prachtige muurschilderingen, beschilderde plafonds, houten hoeksteunen, marmeren pilaren, verborgen altaartjes en kapelletjes. Heerlijk koel, maar op een gegeven moment ook wel benauwd en somber, dus we waren weer blij dat we eruit konden.
Buiten was het inmiddels snikheet, we schuifelden in slow motion tempo door de stad van hoog naar laag en weer van laag naar hoog links om en rechtsom. Bijna geen verkeer alleen taxi's en lokaal verkeer. Een toeristenstad, waar de mensen vooral op dagen zoals deze de schaduw kant van de straat opzoeken. Het grote plein waarom heen de paardenrennen worden gehouden lag midden in de zon en daar was niemand. 'S Avonds toen de zon weg was en het plein in de schaduw lag zat het vol met mensen die gingen picknicken of gewoon lekker praten en genieten van het weer.
Lekker uitgerust en nu de route van morgen bekijken, blog schrijven, vroeg op.











































































Geen opmerkingen:
Een reactie posten