donderdag 22 juni 2017

37. 22 juni. Rouffach - Grandfontaine Donon. 100 km, voetstappen 2839. Hoogste punt 741 m. Stijgen 1116, dalen 600. Min hoogte 189

NDe laatste loodjes.......

Een prachtige dag wordt afgesloten met een net iets te lange route. In plaats van dat het hotel in het plaatsje voor de grote klim naar 700 meter lag, lag hij na de klim van de 741 meter. We hadden begrepen dat het erg moeilijk is om hier op het laatst aan te komen, men wil niet zo graag gasten voor een dag nacht hebben, dus wij dachten laten we dan alvast boeken. 80 kilometer halen we wel, mochten het er meer worden vanwege omrijden en dergelijke dan is dat ook nog te doen. Ranrupt lag op 60 km en Grandfontaine op 80 km. In Ranrupt waren we om 15:00 uur en in Grandfontaine om 16:00 uur, goede planning. Maar wat bleek? Het hotel was wel in de gemeente Grandfontaine, maar niet voor de berg, maar na de berg. We moesten nog eens een col van 734 meter op. Beneden aan de berg werd er verwezen naar een hotel op de berg, maar dat was niet ons hotel. Eerst in het dorp beneden gevraagd en daar bevestigden ze dat het daar boven was. De satelliet werkte niet goed, waardoor ik het adres niet op mijn telefoon kreeg en bellen lukte niet omdat ik geen verbinding kreeg, dat lukte pas toen we er bijna waren. Tja, dan is 10 km klimmen wel erg zwaar. Halverwege even bijgetankt, appeltje eten en sinaasappel, brood kreeg ik er niet in, de flessen leeggedronken en op het tandvlees boven gekomen. Nog steeds geen verwijzingen naar hotel Donon. Bij het andere hotel gevraagd en inderdaad een stukje afdalen en daar lag het. Om half zes zaten we aan het bier en de chips en om zes uur lagen we in het zwembad. Een hete douche en alles was weer vergeten. Er was een grote groep wandelaars binnen gekomen en toen ik wilde douchen was de douche koud, warm koud. Balen, afgedroogd en de spullen maar in de wasbak gewassen, maar toen was het water weer warm, dus ik weer snel onder de douche, want het is niets lekkerder dan een hete douche over je spieren te laten gaan na zo'n inspanning. Fantastisch gegeten, wat kunnen ze hier lekker koken, zalig.

Het is toch wel jammer dat die laaste loodjes zo zwaar wegen, want eigenlijk was dit een fantastische fietsdag. We begonnen heerlijk fris, de gastvrouw heeft ons geweldig verzorgd. Lekkere broodjes neergezet, de thee al klaar, eigen gemaakte jammen en een lekkere cake, hoewel wij daar 's morgens niet echt behoefte aan hebben. We mochten het overgebleven stokbrood meenemen, ze pakte nog wat cake in en twee appels, zo aardig. Het huis was met veel antiek ingericht, een klein museum. Mevrouw had een antiekwinkel gehad en ook nog eens spullen gekregen van mensen die kleiner gingen wonen. Je kon heerlijk in de tuin relaxen, maar ook daar was het te warm.
Adres Marylen en Gérard Michel, 11 ruw de Bāle, 68250 Rouffach, +33 389496488, email; gerard.michel385@orange.fr


Fris vertrokken we. De gastvrouw vertelde dat dat stukje Alsace maar 30 km lang was, er liggen drie kleine bergjes voor de hoge aan de westkant en daardoor regent het bijna niet aan deze zijde, het kan hier tropisch warm worden, hierdoor een bijzondere vegetatie, die we nog maar eens moesten komen bekijken. Inderdaad reden we langs de drie bergjes en we konden aan alles zien dat dit een rijk verleden heeft gehad, ontzettend veel wijngaarden, maar ook mooie. Er loopt een fietspad dwars doorheen, langs de leuke plaatsjes zonder dat je al te veel hoeft te klimmen. Bovenop de bergen lagen de kastelen en daaronder de dorpjes, je kan je voorstellen hoe dat vroeger is geweest. Je kan je ook voorstellen waarom de Duitsers dit gebied wilden bezitten, zoveel moois als er hier groeit en bloeit. Hoeveel wijn je niet kan maken. We kwamen onderweg veel fietsers tegen. Echt een gebied om door heen te fietsen met zijn uitzichten, steden en zon vastheid. Maar het feest kon niet zo blijven, want we moesten toch ergens omhoog en doorsteken naar de Vogezen, achter de Elzas. Een niet al te lastige klim langzaam omhoog met een schitterende afdaling door de bossen, je was opeens in een ander gebied, geen wijngaarden, maar bossen. Is ook logisch want hier regent het juist wel veel en daarom ook meer bomen en dichte begroeiing. Ook weer prachtig, maar geheel anders.
De Col de Steige, de eerste die we hadden ingepland, liep heel soepel, niet al te steil, we konden nog in het tweede blad omhoog. Wel een lange aanloop naar de top via lange rechte stukken en korte bochten.
De 534 meter hadden we zo makkelijk bereikt. Een stevige afdaling van ruim een uur met hoge snelheid naar beneden en dan naar het hotel. Leek ons ook prima, want de lucht veranderde en er dreigde onweer. Ook hier weer een totaal ander landschap en andere steden.

Tja, en toen kwam de pijnlijke laaste 7 kilometers. De zon ging wel schijnen, maar bij ons nog niet. Gelukkig vergeet je ook weer alles en als je dan weer bent uitgerust ga je toch weer op weg. Vandaag richting Metz. Zien waar we uitkomen.
















En dan gaan we de Alsace verlaten en klimmen omhoog door het bos naar de Vogezen, gelijk een andere vegetatie.



Dreigende luchten












Laat gepubliceerd, omdat het internet niet werkte.





















Geen opmerkingen:

Een reactie posten