Niet alleen de natuur hier heeft dat nodig maar ook wij, liters vocht gaat er in en gaan eruit. Door de hitte verdampen we we veel vocht en dat moet allemaal weer aangevuld worden, water drinken, thee, sap, vruchten, vooral het laatste werkt erg goed en aan het einde van de dag een koel drankje, waar je nog meer dorst van krijgt, omdat je zoveel zout hebt uitgezweet, moet je dat ook weer aanvullen. Als je hier een drankje neemt, dan staan er altijd chips klaar, soms nog meer lekkere hapjes. Ze houden hier wel van lekker eten. Vandaag voor het eerst weer de flessen gevuld met schijfjes citroën, het water smaakte net even anders waardoor je het meer dronk. Op een gegeven moment was het op en de pomp langs de weg deed het ook niet, gelukkig was er een fruitwinkel, maar die verkocht geen water. kraanwater is ook goed, zeiden we en zowaar vulde hij de bidons voor ons. Grazie mille. Wij kochten nog wat lekker fruit en gingen weer op weg langs de slootjes, riviertjes en kanalen. Dit gebied moet jaren geleden behoorlijk moerassig zijn geweest, maar door goed watermanagement met de dijken, de gemalen en waterlopen is dat nu goed in balans.
In de zomer is het hier kurkdroog, het is nu al tegen de 40 graden, laat staan in de zomer.
Ondanks die droogte is het er wel overal groen, veel fruitbomen, groenten, mais, granen, pompoenen, enz.
Vandaag voornamelijk langs de beken en rivieren gereden en ook veel fietspad gevonden, soms niet handig, omdat je door smalle poortjes moest, maar de laatste 30 km, alleen maar rechtuit over ruw asfalt de banden zongen weer. Aanvankelijk begonnen we met een klamme wind tegen en om een uur of elf was het windstil en niet veel later kwam de wind uit de tegenovergestelde richting en reden we met de wind mee, de lucht was ook anders, niet meer zo vochtig en klammig, heelijk was dat windje. Ondanks dat ging de temperatuur wel snel omhoog, omdat de bewolking weg was kreeg de zon meer kracht en zaten we al weer snel tegen de 40 graden, te heet, als je fiets merk je het niet, maar zodra je stil staat wel of als je zoals op het laatste deel toen we van de fietspaden af moesten omhoog moest rijden, want we gaan de Povlakte al weer verlaten, we baan naar het Gardameer en daarna omhoog naar Brescia.
Wat ons opvalt is dat er hier in dit gebied zo weinig zwaluwtjes zijn, terwijl dat in Toscane niet het geval was. Wel weer veel gekoer van duiven.
Dun waterloopje bij Ponte di Motta, Fiume Secchia voor zo'n klein stroompje zo'n enorm hoge dijk lijkt wel vreemd, maar dan weet je dat het water hier behoorlijk kan gaan stijgen.
Mariabeeldje bij boerderij heeft de aardbeving overleefd.
De zon achter de wolken.
De littekens van de aardbeving nog overal aanwezig, er wordt wel veel nieuw gebouwd of is al klaar.
Een dijkweg. Kan zo Nederland zijn.
Speciale betonnen bruggen.
De groene spoorbruggen.
Zicht vanaf de dijk.
Onze eerste koffiepauzein Quistello. Zou onze eerstvolgende overnachtingsplaats geweest zijn en dat was dan 25 km verder geweest. Was dus een goede keus gisteren om bij het eerste beste hotel te stoppen.
En dan komen we bij de Po bij Brede. Een grote rivier met zandbanken en zandstranden.
Bij Corte Casella verlieten we de Po.
Slootjes bij Bagnolo San Vito.
Een tak in het water? Nee. Even later zagen we het. Was het een beverrat?
Gemaal met een ondergelopen kade.
Veel jonge populierbomen.
Mantova, mooie stad met veel arcades.
Lago Inferiore, moerasachting gebied.
Middagpauze op plein van Garibaldi. Die naam kom je overal in Italië tegen.
Tja, wat is dat nu?
Tamboerette, spel bij Pozzolo, met een tamboerijn slaan ze de tennisbal naar elkaar, twee partijen zonder net, wie houdt de bal het langst in het spel.































































Geen opmerkingen:
Een reactie posten