Vanmorgen goed ontbijt gekregen met echte broodjes en fatsoenlijk beleg. 9:00 uur op pad. Onderweg weer wat brood gekocht, ondanks dat het Pinksteren is, was alles gewoon open.
De Fiatclub stond al klaar voor de toertocht en toen kwamen we er achter dat we zonder daar erg in hadden Pompei voorbij gefietst waren. Wat doen we, overslaan of toch maar even terug rijden. We besloten het laatste te doen. Even kijken en dan doorrijden of toch maar laten rondleiden?
De fiets mochten we gratis stallen, het was vandaag de eerste zondag van de maand, waardoor de toegang gratis was. We hebben ons laten verleiden om eerst naar de Vesivius te gaan en dan Pompeï te bekijken, het zou drie, hooguit vier uurtjes duren, dat kon nog wel, dan om half twee weer fietsen, met nog 32 km te gaan naar Napels moet dat wel kunnen.
Het liep natuurlijk anders, alles liep uit en we zouden niet op tijd in Napels aankomen, dus hebben we uiteindelijk de trein om kwart over vier genomen, wat overigens heel verstandig was, want er stond een dikke file voor en in Napels, dan hadden we in de stank mogen fietsen. We waren voor €5,20 in Napels met fiets en al. Kom daar bij ons maar eens om. Bij het loket stond er een kaartje achter het raam waarop stond hoe laat de volgende trein zou gaan. 's Avonds in Napels wat kleine hapjes genomen en de bijzondere metrostations bekeken. Wat een stad, grote oude gebouwen, smalle straatjes, de was aan de lijnen over de hele straat, overal vuil op straat en op sommige plaatsen heeft men een plein van vuil afgeschermd met hek en doeken.
Dit was dan echt een excursiedagje, we waren even de toerist in fietskleding en op fietsschoenen. De Vesuvius op, uitzicht over de Amalfikust en Napels, mooie opnames van Pompeï kunnen maken en ook nog in Napels geweest.
Was wel weer genoeg voor vandaag, morgen op weg naar Rome, zal nog wel twee dagen in beslag nemen.
Fiatclub
Pompeï en Vesuvius.
Flinke klim, zeker voor mensen zoals deze Indiërs die met een stok liepen, waarvan de man nog half mank liep ook, bijzonder dat ze dan toch omhoog gaan.
Overal bloemen op de hellingen. Deze hebben wij thuis ook in de tuin.
Zicht op Napels en de Vesuvius.
Uitzicht van boven
De natuur neemt de stad weer over.
Straten met stapstenen erin, waarschijnlijk stroomde er ook water door de straten.
Afgietsel van de mensen die ze in die houding hadden gevonden.
Op het station, we gingen met een smalspoortreintje, een hele oude tram. Die bij ons al lang niet meer zou mogen rijden. De deuren sloten maar net, kieren er tussen, de wielen piepten, de trein schudde en in het midden was een draaischijf, waar we de fiets op hadden gezet.
Station Garibaldi, pilaren die het dak dragen op een groot plein.
Was even zoeken waar we een kaartje konden kopen, maar dat moest bij een Tabachi. Later zagen we dat er ook automaten waren bij de ingang van de metro.
De metro's maken enorm veel lawaai, als hij er aan komt hoor je het op het station, eerst het geluid, hoog suizende toon, dan de winddruk, dan klappen de deuren open en stormt iedereen de trein in.
Onderweg is het niet veel anders, je kan niet normaal praten zoveel lawaai.
We waren de metro ingegaan voor de mooie kunst die ze er toegepast hebben. Metrostation Toledo spant de kroon. Met drie lange roltrappen naar beneden diep onder de grond.
Metro station Dante
Stadspoort
Metrostation Materdei.
Jammer van de graffiti.
Napolitaanse hapjes, gevlochten spaghetti, kleine pizza's.
Fiets op het balkon, weer eens wat anders. Moest zes trappen op. Er wordt goed om ons gedacht. Beneden in de hal laten staan was voor de hotelbars geen optie

















































Geen opmerkingen:
Een reactie posten