Wat een beetje Italiaans al niet kan doen. Napels liet zich niet makkelijk los, de wegen die we moesten nemen liepen omhoog, de richting die we namen was eenrichtingsverkeer en dat was juist de weg die we wilden, maar voor ons de precies de verkeerde. En dan ook nog eens doodlopende straatjes, de GPS leidde ons om, maar we wilden rechtdoor. Het verkeer was heftig, men hield totaal geen rekening met anderen, parkeerde overal en sprong uit de auto als men dat wilde zonder te kijken. De GPS had het waarschijnlijk wel goed, maar we wilden niet omrijden. Maar ja, wat is omrijden? Als je omhoog over de berg gaat schiet dat minder hard op dan wanneer je eromheen rijdt en ja, wij kennen Napels niet dus werd het er overheen. Het kostte veel tijd om Napels te verlaten. Wat een drukke levendige stad met veel armoede, verval, gebouwen die helemaal zijn vervallen, de muren die vroeger mooi van kleur waren nu grijs en grauw. Het enige dat de stad opfleurde waren de grote billboards met mooie dames in bikini of badpak, brede glimlach, wees blij wees vrolijk. Maar de gebouwen en de mensen toonden dat niet.
Toch goed dat we hier zijn geweest en de sfeer, vooral gisteravond hebben geproefd, de metrostations die we hebben bezocht waren prachtig, de musea zijn vast ook indrukwekkend, maar ja, we willen verder en dus weer vroeg op stap.
Na een uur sturen kwamen we in de buitenwijken, het verkeer was nog steeds druk, maar nu niet meer zo alles overheersend. Naarmate we Napels verder achter ons lieten kwamen we meer en meer in een landbouwgebied. Mozzarella en ricotta werd er aangeboden bij caseificios en het vlees van de buffels, maar geen enkels buffel zagen we in de weide grazen, die liepen zeker rond de boerderij of stonden op stal.
De weg was lang en saai, het was warm en we moesten veel drinken. Koffie drinken wilden we niet voor 10 uur, maar daarna zagen we ook helemaal niets, totdat we langs een hotel kamen en daar kregen we koffie en een glas wate bij de receptie. Wat Italiaans babbelen van Alie en het werd gratis. Bijzonder aardig die mensen hier.
Na een half uur kwamen we in het volgende dorp. Gelukkig nu eindelijk even van de weg af en rust aan je hoofd. Daar hadden ze overheerlijke koffie en taart voor nog geen 5 euro.
Het reed makkelijk aan als je het landbouwverkeer en autoverkeer even vergat. Opeens konden we een afslag nemen naar de zee, daar was het rustig, zo rustig zelfs dat we wel veel Afrikaanse dames op een kruk of een blik, stoeltje, parasolletje of iets anders zichzelf langs de weg zagen presenteren.
Later op de hoofdroute zagen we ook niet-Afrikaanse dames proberen om op die manier hun geld te verdienen.
We konden lekker doorrijden en met de lunch waren we weer bij het strand, daar een broodje gegeten en even de voeten in het water een uiltje geknapt en toen weer op weg.
Op een gegeven moment kwamen we bij de Via Appia. Mooie oude Romeinse kunstwerken bekeken, een brug met twee sfynxen bij et brughoofd, ommuurd gebouw een waterbrug, we reden nu de Via Appia.
Het was heet en we hadden dorst, dus gingen we bij het Italiaans restaurant wat water vragen, Alie weer wat Italiaans kletsen en het water werd ons gratis aangeboden, ze vinden het zo leuk dat buitenlanders de moeite nemen om een beetje Italiaans te praten. In ons Duitse fietsboekje van Sicilië werd dat ook aangeraden en vooral dat de dames het dan zouden vragen en inderdaad het werkt.
Probleem voor Alie is wel dat ze nooit ergens, zoals we op al onze andere fietstochten wel hadden, ergens in de bosjes een plas kan doen. Ook op Sicilië niet. Er staan of flinke cactussen of flinke bossen met distels of grote bossen bamboe en natuurlijk heel veel vuil en ook veel huizen. En ja, bij de Afrikaanse dames ga je ook niet vragen hoe zij dat oplossen.
Trouwens bij dit restaurant was het een keurig toilet, maar waar we goedkoop koffie en cake namen was het wel wat anders. Bij veel retaurantjes of eetgelegenheden is het gewoon smerig. Het liefst ga je niet, maar ja waar moetje anders. En dan vraag je je af waar ze zelf gaan. Maken zij daar ook gebruik van?
Nog 154 km naar Rome. Om half vijf zijn we uit gaan kijken naar een overnachtingsplaats, dure hotels langs de weg. Uiteindelijk na wat vragen een camping met caravan gevonden waar we konden overnachten. Groot voordeel dat het aan het strand was waardoor we nog even een lekkere duik in het zoute water hebben kunnen nemen.
Douche en nu wat eten.

























Geen opmerkingen:
Een reactie posten