Of toch zoals de gastheer van vanavond zei, het is een Godsbeschikking, dat wij elkaar moesten ontmoeten. Vlak voor het tunneltje, waar wij voorzichtig door wilden, omdat het nogal steil naar beneden ging en afgestapt waren, kwamen er twee fietsers aangereden. Een praatje maken en al snel kwam het op waar we vannacht sliepen? Waarschijnlijk bij Giuseppe, ja dat ben ik, komen jullie bij mij slapen? Er was nog een andere Giuseppe die een Bed en Breakfast had, maar wij hadden nog niets besproken en vroegen of hij ook een slaapplaats had. Ja volg mij maar en binnen 10 minuten waren we op het adres en hadden de fiets gestalt. Gelijk werden we uitgenodigd om 's avonds mee te komen eten. Hij bleek jarig te zijn. Een hele volle tafel met 12 fietsvrienden kwamen zijn verjaardag vieren. Allen geïntereseerd in onze tocht en we kregen een vriendelijke route naar Siena uitgeschreven, geen mountainbikeroute, zoals onze beschrijving.
Wat een toeval en wat een bijzondere ontmoeting weer, alles wat je onderweg bent tegengekomen ben je vergeten of is ver naar de achtergrond. Aanvankelijk hadden we het zwaar, maar daarna ging het vlot en lang omlaag tot aan Orvieto, een stad boven op de berg, die je al van verre ziet liggen en waar wij uiteindelijk helemaal omheen moesten rijden.
Koffie gedronken en een paar andere Nederlanders ontmoet, die naar Rome gingen, het was ook voor hen moeilijk vooral door de warmte, vandaag ook weer tegen de 40 graden, wat niet normaal is voor deze tijd.
Aanvankelijk de vlakke route gekozen, maar de beschrijving was zo onduidelijk dat we voor de veiligheid. De GPS route hebben gekozen, dat betekende tussendoorsteken om weer op de oude route te komen en dat hebben we geweten, veel te steil en er kwam geen eind aan. Wat een klim was dat. Toch wel een paar prachtige foto's gemaakt.
Uiteindelijk is het ons gelukt om boven te komen e n pas om half drie een broodje gegeten op het hoogstepunt. Daarna afdalen en later over een grindpad van 20 km naar de stad Chiusi. Toen we eindelijk van het grindpad afweren en de weg links volgden naar het tunneltje onder het spoor door kwamen we Giuseppe tegen. Wat een verrassingen weer.
Bij de accomodatie van Agriturismo
Nog overal velden met klaprozen.
Een vervallen dorp bij Bagnoregio door aardbevingen delen van de rots afgebrokkeld huizen ingestort, de mensen wonen nu elders, je kan er alleen met een loopbrug komen.
Heel veel wijngaarden, de Chianti.
Orvieto vanuit de verte



































Geen opmerkingen:
Een reactie posten